Umay Umay ile Yıllar Sonra Yapılmış İlk Röportaj
Kendimizi ararken,bir gün ona rastladık.Şarkı söylüyordu,bir yandan da elbisesinin üzerine şiirler yazıyordu.Biz bir şey sormadan,sağ avucumuzun içine kendimizi göreceğimiz pirinç işlemeli bir ayna,sol avucumuzun içine kalbimize geri dönmemiz için bir harita bıraktı.Sonra sessizliği fısıldayan dudaklarına kırmızı rujunu sürdü ve sarayına geri döndü.Biz sevişen çocuklarsa,ölene kadar içinde sevişeceğimiz sözcükler bulmanın sevinciyle evimize doğru yol aldık.
Hayata ve hayatıma kattığı anlam için, ‘Sevişen Çocuklar Matinesi’ adlı ilk kitabımı ithaf ettiğim,sessizliğin ve sözcüklerin kraliçesi Umay Umay ile uzun bir aradan sonra gerçekleşen bu söyleşi,bütün sevişen çocukların uyandığında yastıklarının altında bulacağı,kalpten bir kutu içinde sunulmuş hediyedir.
(devamı için
http://caglaryerlikaya.blogspot.com/2009/08/roportajcaglar-yerlikaya-kendimizi.html)